Tıpkı Almanya olduğu gibi Avustralya da bundan 50 yıl önce Türkiye’den işçi götüren bir ülkeydi. Türkiye’den işçi göçünün 50. yılı nedeniyle Avustralya’nın Ankara Büyükelçisi  Marc Innes-Brown ve eşi tarafından düzenlenen resepsiyona, 50 yıl önce Türkiye’den giden işçiler de vardı. İşçi statüsünde 50 yıl önce Avustralya’ya göç eden yurttaşlardan 81 yaşındaki Latife Yazar, halagazeteciyiz.net’e duygularını anlattı:

Altan Burgucu

Türkiye’den Avustralya’ya işçi göçünün 50. yılı nedeniyle, Avustralya Ankara Büyükelçisi  Marc Innes-Brown ve eşi tarafından bir resepsiyon düzenlendi. Türkiye’den Avustralya’ya işçi göçüne ilişkin belgesel gösteriminin de yapıldığı resepsiyonda duygulu anlar yaşanırken, 50 yıl önce Avustralya’ya göç eden yurttaşlardan biri olan, 81 yaşındaki Latife Yazar duygularını halagazeteciyiz.net’e anlattı.

Yazar, “Eşim daha önce Belçika’da  iki yıl maden ocağında çalıştı. Belçika‘da çalışırken iş güvenliği ve sosyal haklar konusunda Türkiye’den daha ileri olunduğunu anlatırdı. Eşim Türkiye’ye döndükten sonra  Almanya ve Avustralya hükümetleri işçi aramaya başlamıştı. Eşim önce Almanya Konsolosluğuna başvurdu ancak 35 yaşında olduğu için kabul etmediler. Daha sonra Avustralya Konsolosluğuna müracaat ettik, başvurumuz üç ay sonra sonuçlandı. Maden ocağında çalışan eşimin ellerini de incelediler. Sonra başvurumuz kabul edildi, kısmetimizde Avustralya varmış ki seneler önce oraya yerleştik” diye anlattı.

‘GÜNDE ÜÇ VARDİYA ÇALIŞIYORDUK’

Yazar, Avustralya’ya gittikleri ilk günlerde zorluklar yaşadıklarını, ancak zamanla alıştıklarını ifade etti. Önce askeri bir lojmana, ardından da Erikson fabrikasına ve sorumlusu tarafından dört kadınla birlikte ofise götürüldüklerini anlatan Yazar, aynı gün işe alındıklarını, günde üç vardiya çalıştırıldıklarını söyledi.  Yazar  “Türk kadınlarının açıkgözlü olduğu inanışı vardı ilginç bir şekilde. Bu inanışı öğrendim” dedi.

Eşinin ise bir kot fabrikasında sekiz yıl çalıştığını belirten Yazar, “Ancak kot fabrikasındaki sağlıksız ortam nedeniyle eşim astım hastalığına yakalandı ve ‘çalışamaz’ raporu aldık” diye konuştu.

‘İLGİNÇ AMA HEYECANLI DENEYİM’

Avustralya’ya göç ettiklerinde yanlarında dört de çocukları olduğunu anlatan Latife Yazar, “Çok büyük zorluklar çektik. Altı kişilik ailemize kalacak uygun bir ev bulmamız zaman aldı. Lojmanlarda kaldık. 1969 senesinde haftalık 33 dolar maaş alıyordum. Eşim ise 48 dolar alıyordu. Yine de üstesinden geldik. Çocuklarımızın eğitim hayatını sürdürdük. Yaşam standartlarımızı iyileştirdik. Avustralya bizim için ilginç ama bir o kadar da heyecanlı bir deneyim oldu” ifadelerini kullandı.